27 nov Zondag 30 november 2025: eerste zondag van de Advent
Jesaja 2, 1-5: Op het einde der dagen zullen alle volken samenkomen op de berg van de Heer.
Matteüs 24, 37-44: Laten we waakzaam zijn, want we weten niet op welke dag de Heer komt.
God verwachten in ons leven
Vandaag mogen wij blij en gelukkig zijn, hoopvol en rustig. Wij mogen opnieuw omhoogkijken en verwachten, zonder daarom de wereld met haar zorgen te vergeten. Leven naar de toekomst toe zit immers diep in een mens. We hebben het nodig om de alledaagsheid te doorbreken. Het geeft kleur en dynamiek aan ons bestaan. Maar wie durft nog verwachten? Onze tijd raadt eerder een nuchtere realiteitszin aan. Alles staat gespannen op efficiëntie en rendement. Met geduld geraak je niet ver. Wie heeft nog een positief beeld van de toekomst? Heel wat jongeren missen elk perspectief. Anderen zijn relatie-moe en hebben geen vertrouwen meer in de ander. Sommigen geloven nog amper in een betere en vredige wereld bij het zien van zoveel ellende, oorlogsgeweld,haat en armoede. Toch geraken menselijke dromen en verwachtingen niet uitgedoofd. Elk jaar komen ze weer naar boven en durven we ze fluisterend doorzeggen van mens tot mens. Is het de winterse natuur die ons hiertoe uitnodigt? Of is het de belofte van Gods komst die ons vertrouwen in morgen aanscherpt?
Elk jaar nodigt de advent ons uit om op een goede manier Gods komen te verwachten. Gods komen, zo horen we in het evangelie, komt even onverwacht als het binnenbreken van een dief. Mensen worden verrast te midden van hun dagelijkse bezigheden terwijl ze op hun akker werken of graan aan het malen zijn. God breekt binnen in ons leven, hier en nu, misschien vandaag. Vaak zijn we geneigd om zijn daadwerkelijk bezig-zijn met de mens te plaatsen in een ver verleden of een verre toekomst. Doch op die wijze bannen we Hem uit ons leven weg en maken we Hem tot een afwezige, afstandelijke God, terwijl heel de Blijde Boodschap juist spreekt van zijn nabijheid. Wanneer we echter geloven dat Hij Liefde is, dan kunnen we enkel maar uitzien naar zijn komst, Hem verwachten in ons leven, opdat Hij ons dichter bij Hem en bij de mensen zou brengen. Naar Wie beter kunnen we verlangen dan naar Iemand die ons liefheeft? Ons verwachten mag dan ook een ‘blij’ verwachten zijn, net zoals een moeder uitziet naar de geboorte van haar kind, net zoals geliefden ernaar verlangen om elkaar terug te zien. Advent is inderdaad een tijd van vreugde!
Als vreugdevolle mensen mogen ook wij deze adventstijd beleven. Echte vreugde hou je niet voor jezelf. Je wilt ze altijd delen. Geven van jezelf, loslaten wat je dierbaar is, vaak is dit de weg waarlangs God naar ons toekomt.
Matteüs 24, 37-44:
37Jezus zei tot zijn leerlingen: “Zoals het ging in de dagen van Noach, zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon. 38Zoals de mensen in de dagen vóór de zondvloed doorgingen met eten en drinken, met huwen en ten huwelijk geven, tot op de dag waarop Noach de ark binnenging, 39en zij niets vermoedden totdat de zondvloed kwam en allen wegrukte zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon. 40Dan zullen er twee op de akker zijnde een wordt meegenomen, de ander achtergelaten 41twee vrouwen zullen met de molen aan het malen zijnde een wordt meegenomen, de andere achtergelaten. 42Weest dus waakzaam, want gij weet niet op welke dag uw Heer komt. 43Begrijpt dit wel als de eigenaar van het huis wist op welk uur van de nacht de dief zou komen, zou hij blijven waken en in zijn huis niet laten inbreken. 44Weest ook gij dus bereid, omdat de Mensenzoon komt op het uur waarop gij het niet verwacht.”
New Revised Standard Version Updated Edition (NRSVUE)
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.