Tweede zondag van de vasten: Marcus 9,2-10

(Klik op de titel)

Het Woord van God:

In die tijd nam Jezus Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee en bracht hen boven op een hoge berg waar zij geheel alleen waren. Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd: zijn kleed werd glanzend en zo wit als geen bleker ter wereld maken kan. Elia verscheen hun samen met Mozes en zij onderhielden zich met Jezus. Petrus nam het woord en zei tot Jezus: ‘Rabbi, het is goed dat we hier zijn. Laten we drie tenten bouwen, een voor U, een voor Mozes en een voor Elia.’ Hij wist niet goed wat hij zei, want ze waren allen geheel verbluft. Een wolk kwam hen overschaduwen en uit die wolk klonk een stem: ‘Dit is mijn Zoon, de Welbeminde, luistert naar Hem.’ Toen ze rondkeken, zagen ze plotseling niemand anders bij hen dan alleen Jezus. Onder het afdalen van de berg verbood Jezus hun aan iemand te vertellen wat ze gezien hadden, voordat de Mensenzoon uit de doden zou zijn opgestaan. Zij hielden het inderdaad voor zich, al vroegen zij zich onder elkaar af wat dat opstaan uit de doden mocht betekenen.

Jezus trekt met drie van zijn leerlingen de berg op om afstand te kunnen nemen van de drukte. Velen onder ons kennen het gevoel van hoog in de bergen een beetje dichter bij God te komen. Er is iets in de natuur wat ons gemakkelijker in verbinding brengt met die andere dimensie in ons leven. Daarover gaat ook het evangelieverhaal van de gedaanteverandering. Jezus zoekt boven op de berg verbinding met zijn Vader. De leerlingen mogen getuige zijn van zijn gebed en zien hoe Jezus van binnenuit verlicht wordt. Ze maken mee hoe Hij in gesprek gaat met Mozes en Elia, twee mensen die ook heel intens met God leefden.

Dit bijzondere ogenblik willen de drie leerlingen graag vasthouden. Ze genieten ervan om Jezus te zien stralen. Een zalig moment! Het lijkt wel of ze een glimp mogen opvangen van God zelf. Een stem bevestigt hun aanvoelen: Jezus is Gods geliefde Zoon. Ze zijn gelukkig dat Hij hun leraar wil zijn. Naar Hem willen ze luisteren.

Plots is alles weer gewoon. Ze moeten weer naar beneden, naar het gewone leven. De leerlingen zijn nog vol van het gebeuren. Maar Jezus vraagt hen om niet uit te pakken met hun ervaring. Dat neemt niet weg dat een vonk van dat goddelijk licht in hen blijft hangen. En af en toe straalt het uit hun ogen wanneer ze zien hoe Jezus mensen geneest en tot hun recht laat komen. Ze leven van de hoop dat Gods nieuwe wereld langzaam zichtbaar zal worden voor alle mensen.

(Bron: Vastenkalender Broederlijk Delen: 40 dagen vasten voor verandering)

Geef een reactie

Je kan deze HTML-tags gebruiken

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>