Zevende paaszondag 17 mei 2026

15 mei Zevende paaszondag 17 mei 2026

Handelingen 1, 12-14: Samen met Maria bidden de apostelen om de komst van de Geest.

Johannes 17, 1-11a: Jezus bidt tot de Vader voor wie Hem gegeven waren en in Hem geloofden.

                                               Om het even stil te maken

We leven in een wereld boordevol activiteiten, bijna doorlopend dag en nacht. Slechts heel even valt alles stil om dan vroeg in de morgen opnieuw te beginnen. Dit jachtig ritme palmt ons in. Wij zijn doe-mensen geworden die er soms voor terugschrikken om stil te zijn en tot rust te komen. Nochtans ervaren wij het aan den lijve hoe noodzakelijk het is de drukte te doorbreken en tijd te maken voor het gezin, voor onze relaties en voor ons zelf. Af en toe moeten wij ons terugtrekken om op adem en krachten te komen. Ook als gelovige heb je steun van anderen nodig en doet het goed mekaar te ontmoeten in een bijbel- of gezinsgroep of in de brede kerkgemeenschap, zoniet loop je verloren in de massa en heb je het gevoel een uitzondering te zijn, ergens alleen op een eiland…

De voorbije weken hebben we in de Handelingen van dichtbij het ontstaan van de Kerk gevolgd en het leven van de eerste christengemeenschappen. Het evangelie verhaalde ons over de ontmoetingen van de verrezen Heer met zijn leerlingen. Nu Hemelvaart achter ons ligt, is dit alles voorbij. Misschien heb je de indruk dat deze zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren er wat verloren bij ligt. Er gebeurt niets nieuw. In de eerste lezing is er sprake over het volhardend gebed van de leerlingen die blijkbaar niet op zendingstocht getrokken zijn. Johannes laat ons kennismaken met de inhoud van Jezus’ bidden, waarin nogmaals zijn zorg voor hen  die Hem werden toevertrouwd tot uiting komt. Heel de gelovige gemeenschap bidt in deze dagen om de komst van de heilige Geest. Hoezeer wij ook menen dat hij werkzaam is in onze wereld, toch wordt dit geloof vaak op de proef gesteld, omdat je de indruk hebt dat de resultaten nogal aan de magere kant liggen. Stilte en gebed, rust en bezinning: wat doe je ermee? Ofwel zeg je: dit haalt niets uit. Daarmee verander je de wereld niet! Ofwel ga je op de uitnodiging in, vanuit het besef dat deze waarden wel eens de zuurstof kunnen zijn van heel je gelovig mens-zijn.

Vandaag laat Johannes ons even binnendringen in het hart van het gebed. Het treft hoe in alles wat er gezegd wordt de verbondenheid met de Vader doorklinkt. De liefde wordt hier intens beleefd. Zij vindt haar uitdrukking in de overgave,  waarmee Jezus straks zijn komend lijden en sterven zal dragen. Doch Jezus legt niet alleen Zichzelf in de handen van God. Hij doet dit ook met zijn leerlingen. Hij vertrouwt hen toe aan Diegene die Hem gezonden heeft en die voor hen zorgt als een Herder, ja… als een Vader. Zo vervult Hij wat Hem werd opgedragen.

Pater Nikolaas Devynck o.s.b.

Monnik van de Sint-Andriesabdij-Zevenkerken

Gewezen padre Infra Antenne Noord Sint-Kruis-Brugge

Johannes 17, 1-11a:

¹Jezus sloeg zijn ogen ten hemel en zei: “Vader, het uur is gekomen. Verheerlijk uw Zoon opdat de Zoon U verheerlijke. ²Gij hebt Hem immers macht gegeven over alle mensen om eeuwig leven te schenken aan allen die Gij Hem gegeven hebt. ³En dit is het eeuwige leven dat zij U kennen, de enige ware God en Hem die Gij hebt gezonden, Jezus Christus. ⁴Ik heb U op aarde verheerlijkt door het werk te volbrengen dat Gij Mij hebt opgedragen te doen. ⁵Gij, Vader, verheerlijk Mij thans bij Uzelf en geef Mij de heerlijkheid die Ik bij U had eer de wereld bestond.

⁶Ik heb uw Naam geopenbaard aan de mensen die Gij Mij uit de wereld gegeven hebt. U behoorden ze toe; Mij hebt Gij ze gegeven en zij hebben uw woord onderhouden. ⁷Nu weten zij dat al wat Gij Mij gegeven hebt van U komt. ⁸Want de boodschap die Gij Mij hebt meegedeeld, heb Ik hun meegedeeld, en zij hebben ze aangenomen en naar waarheid erkend dat Ik van U ben uitgegaan, en zij hebben geloofd dat Gij Mij hebt gezonden. ⁹Ik bid voor hen. Niet voor de wereld bid Ik maar voor degenen die Gij Mij gegeven hebt, omdat zij U toebehoren. ¹⁰Al het mijne is van U en het uwe is van Mij. Zo ben Ik in hen verheerlijkt. ¹¹Ik blijf niet langer in de wereld; zij echter blijven in de wereld terwijl Ik naar U toe kom.”

New Revised Standard Version Updated Edition (NRSVUE)

“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”