Zondag 4 januari 2026: Openbaring van de Heer – A-jaar

03 jan Zondag 4 januari 2026: Openbaring van de Heer – A-jaar

Jesaja 60, 1-6:  ‘Ze voeren goud en wierook aan en verkondigen luid de roem van de Heer.’

Matteüs 2, 1-12: Wijzen uit het Oosten brengen hulde aan de Koning.

                                                                                                   Licht doet leven!

Ter gelegenheid van de eindejaarsfeesten waren onze steden en dorpen feestelijk verlicht. Het bracht sfeer en warmte in deze donkere winterweken. Wij waren er ook gevoeliger voor, al beseften we meteen het gevaar voor oppervlakkigheid dat erin schuilgaat. De uiterlijke schittering kon ons afsluiten voor de soms grauwe realiteit. Vandaag echter, op het feest van de Openbaring van de Heer, worden wij opgeroepen om ons te keren naar het licht. Zonder de donkerte te vergeten die aanwezig is in onze wereld en in ons eigen leven, mogen wij thans blij zijn om de lichtpunten die er zijn, om het Licht dat wij in deze kerstdagen ontvangen hebben. Licht doet leven. Dit merken we in de natuur, dit weten we uit eigen ervaring. Mensen zijn bestemd voor het licht, voor de dag en het leven. In de Oosterse Kerken wordt het feest van de Openbaring gevierd als het feest van het Licht. Het Kind van Betlehem is immers het Licht voor alle volkeren, zoals Johannes schrijft bij het begin van zijn evangelie: “in Hem was leven en dat leven was het licht der mensen.” (Joh 1, 4). Dit mag ons gelukkig maken, wanneer wij vandaag nogmaals stilstaan bij de veelzijdige betekenis van de Menswording.

Heel wat mensen durven in deze tijd niet meer spreken over geloof. Geloven ligt hen niet zo goed, het brengt en lost niets op. Twijfel en geloof zitten soms zo sterk in elkaar verweven. De gelovige ervaring van mensen rondom ons en van onszelf kan stilaan de vragen doen wegebben. Dat geloof licht en warmte aan je leven geeft, is geen idee, maar een werkelijkheid die groeit dag na dag, doorheen allerlei omstandigheden. Je ontdekt de nabijheid van Iemand, die je voordien wel kende van er over te horen, maar die je niet had ontmoet. Wanneer je echter Gods aanwezigheid ervaart breekt er een licht binnen dat je sommige dingen klaarder doet zien, dan voel je een geborgenheid, die je soms niet kan duiden of noemen, maar waarvan je weet dat ze er is. Hetzelfde gebeurt eigenlijk tussen mensen. Waar liefde en vriendschap aanwezig zijn, daar wordt het leven lichter, draaglijker, vreugdevoller, daar krijgt de duisternis van ontmoediging en verdriet minder kans. Geloven wordt dan leven van het licht dat God zelf is, zoeken naar zijn lichtende nabijheid. In dezelfde lijn stelt Matteüs ons de tocht van de wijzen voor. Hun weg gaat van het Oosten over Jeruzalem naar Betlehem, van de duisternis naar het niet-weten naar het licht van de ontmoeting. Zo openbaart God zich in hun leven. Zo gebeurt het ook aan ons vandaag. Aan de mensen die Hem zoeken laat Hij zich kennen, vaak ‘anders’ dan verwacht of voorzien, maar telkens is het een stap naar het Licht toe.

Nikolaas Devynck o.s.b.

monnik van Sint-Andriesabdij-Zevenkerken

gewezen padre van Infra Antenne Noord – Sint-Kruis-Brugge

Copyright afbeelding: Kerknet -Otheo