Zondag 31 augustus 2025: 22ste zondag door het jaar

28 aug Zondag 31 augustus 2025: 22ste zondag door het jaar

Eerste lezing Wijsheid van Jezus Sirach 3, 17-18.20.28-29  Genade bij God

De wijze Jezus Sirach roept op om bescheiden te zijn.

In onze eerste lezing is een wijze man aan het woord.
Hij roept op tot bescheidenheid.
Niet te verstaan als ‘maak je kleiner dan je bent’ maar: ‘Ken je grenzen.
Schat je relatie tot anderen juist in.

Besef de implicaties van je gedrag.
Weet waar het in het leven op aankomt.’

Tweede lezing Hebreeën 12, 18-19.22-24a  Feestelijk bijeenkomen

De schrijver van de brief aan de Hebreeën vergelijkt de relatie tot God in het Oude Testament met die in het Nieuwe Testament: de overweldigende vrees voor God heeft plaatsgemaakt voor een feestelijk bijeenkomen. Hoe dit er kan uitzien, vernemen we in het evangelie. 

Evangelie Lucas 14, 1.7-14  Gelijkenissen bij een maaltijd

Ook in het evangelie spoort Jezus zijn leerlingen aan tot bescheidenheid. Jezus zegt dat bij ‘feesten’ enige bescheidenheid past.

                                                                     Arm hoeven wij niet te worden: wij zijn het.     

De laatste dagen waren piekdagen in de sector van het schoolgerief. De winkeliers beleefden gouden dagen. Over enkele dagen openen voor honderdduizenden jongeren de schoolpoorten terug. Een nieuw schooljaar meldt zich aan! Het alledaagse leven met zijn eigen ritme herpakt zich. Ook Jezus spreekt heel dikwijls over het alledaagse leven. Hij doet dit niet zozeer om het aan te klagen of om nieuwe omgangsvormen in te voeren. Allereerst wil Hij zijn toehoorders opmerkzaam maken voor de werkelijkheid van God en van zijn Koninkrijk. Hiervoor laat Hij hen kijken naar de gewone realiteit van zichzelf en van wat zij beleven, maar juist deze allerdaagsheid trekt Hij open, zodat zij transparant wordt en iets laat doorschijnen van het verrassend anders-zijn van God.

Zo’n alledaags gebeuren is het maaltijd houden. De tafelgemeenschap is iets heiligs onder de joden. Wanneer iemand je hiertoe uitnodigt, is dit een teken dat je behoort tot de intieme kring van vrienden. Jezus zelf heeft veel ‘getafeld’ met mensen. Hij was zowel te gast bij tollenaars en zondaars als bij farizeeën en Schriftgeleerden. Het Rijk Gods, dat Hij verkondigt, vergelijkt Hij vaak met een groot bruiloftsfeest, waar allen, zonder uitzondering, aanzitten aan éénzelfde tafel. Hij zegt dit niet alleen met woorden maar past het ook toe. Te midden van een samenleving die bepaalde groepen uitsluit op grond van ziekte, afkomst of begane fouten, kiest Hij duidelijk voor “armen, gebrekkigen, kreupelen en blinden”. Hij laat deze ‘randmensen’ ervaren dat zij ‘erbij horen’. Omdat God hen liefheeft, zijn zij evenveel waard als de gezonden, de vromen, de rijken. Bij de Vader gelden geen minste en voornaamste plaatsen. Iedereen wordt door Hem gekend, erkend en bemind. Farizeeën en Schriftgeleerden hebben zich hieraan blauw geërgerd. Hij plaatste hun omgangsvormen en mentaliteit onder de kritiek van God.

De gelijkenissen die Jezus vertelt, laten ons aanvoelen hoe het er in het Rijk Gods aan toegaat, maar tegelijkertijd openen zij ons de ogen voor wie wij werkelijk zijn: arme mensen, die meer te ontvangen hebben, dan ze zelf kunnen aanbieden. Nederigheid wordt vaak aanzien vanuit een waarachtige kijk op onszelf. We hebben de mond vol over gelijkheid en evenwaardigheid, maar toch gunnen we een ander niet evenveel of menen we al te vlug dat onze positie bedreigd is. De deemoed waartoe het evangelie uitnodigt, vindt daarom haar oorsprong in de eerlijke erkenning en aanvaarding van onze persoonlijke armoede en kleinheid. Tegenover God staan we allen ondergeschikt. ‘Arm’ hoeft niemand te worden. Wij zijn het.

Nikolaas Devynck o.s.b.

gewezen padre bij Defensie

monnik van de Sint-Andriesabdij-Zevenkerken