09 apr Zondag 13 april 2025: PALMZONDAG
Palmzondag – Passie van de Heer Lucas 22, 14-23, 56
Op de zondag voor Pasen worden bij aanvang van de eucharistie palmtakken gezegend, als herinnering aan de ontvangst van Jezus bij zijn intrede in Jeruzalem. Op deze zondag wordt een eerste keer het hele passieverhaal gelezen. De tweede keer zal op Goede Vrijdag zijn.
Het drama van Golgota
De ontmoeting met lijden en dood is een ingrijpend gebeuren. Het is alsof het leven plots stil valt en de deur op de toekomst gesloten wordt. De ziekte van een geliefd iemand, het overlijden van een familielid of vriend confronteren mensen met zichzelf, met mekaar en met God. Hun dagelijks bezig zijn wordt doorlicht. De kwaliteit van hun relaties wordt getoetst. Hun geloof wordt op de proef gesteld. Zelfs wanneer na jaren de wonden geheeld zijn, blijven zij toch getekend door wat zij dichtbij meemaakten of zelf doorstaan hebben.
De leerlingen en de eerste christengemeenschappen werden overspoeld door lijden. Wellicht kunnen we ons moeilijk voorstellen hoe erg dit is geweest. Vooreerst was er de afschuwelijke dood van Jezus, die een abrupt einde maakte aan zijn prediking. De laatste uren van zijn leven stonden onuitwisbaar in hun geheugen gegrift. Nooit konden zij vergeten wat op Golgota gebeurde. Nadien waren zij zelf gevangen genomen. Sommigen onder hen, zoals Stefanus werden terechtgesteld. De ene vervolging volgde op de andere. Christen-zijn was een hachelijke onderneming. Te midden van deze moeilijkheden schreven de evangelisten hun verhaal over Jezus’ optreden, met daarin een uitvoerig deel gewijd aan zijn dramatisch levenseinde. Hun leven en hun geloof waren hierdoor ongetwijfeld getekend. Als mensen waren zij gerijpt aan de kruisboom, waarop de naam van de Heer en die van hun medechristenen werd opgehangen.
Vandaag staan wij aan het begin van de Goede Week. Dag na dag volgen wij Jezus op zijn lijdensweg, tot wij met Hem de vreugde van Pasen binnentreden. Zelf dragen we met ons mee het verdriet van de voorbije weken en maanden, het gestorven gelaat van een mens die ons lief was, het onnoemlijk leed en de treurnis van miljoenen mensen in onze wereld, in Oekraïne, Gaza, Libanon, Oost-Congo, Soedan… Zo gaat niemand ‘alleen’ naar Golgota. Net als Simon van Cyrene worden wij gevraagd het kruis van anderen mee op onze schouders te nemen, zodat voor hen de last minder zwaar wordt en de pijn verlicht. Zo hoeft geen mens ‘eenzaam’ zijn lijdensweg te gaan, maar mag hij rekenen op een liefdevolle nabijheid die hem troost en sterkt. Hoe hechter de verbondenheid is, hoe groter de solidariteit kan worden, hoe vruchtbaarder ook het leed dat vaak onverwacht ons leven doorkruist.
“Christus heeft voor u geleden en u een voorbeeld nagelaten;
gij moet in zijn voetstappen treden.” 1 Petrus 2, 21
Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.