14 okt Zondag 18 oktober 2026: Negenentwintigste zondag door het jaar A – 2026
1 Tessalonicenzen 1, 1-5b: Paulus is blij en dankbaar voor het geloof, de hoop en de liefde van de christenen in Tessalonica.
Matteüs 22, 15-21: ‘Geeft aan de keizer wat aan de keizer toekomt, en aan God wat God toekomt.’
Kiezen voor
“Moet je belasting betalen aan de keizer?”: met deze delicate vraag komen voor- en tegenstanders van de Romeinse bezetting naar Jezus toe. Voor sommige Joden was dit een discussiepunt. Betalen aan Rome betekende dat je publiek toegaf dat niet Jahwe maar wel de keizer het hoogste gezag voerde over het uiverkoren volk. Voor een aantal onder hen was dit een te verregaand compromis en vandaar dat zij weigerden te betalen.
Wanneer wij het evangelie beluisteren, dan blijkt ons dit een overbodige vraag. Wie twijfelt eraan of je als lid van de maatschappij moet belastingen betalen? Je geloof ontslaat je niet van je verantwoordelijkheid als mens, integendeel! Toch blijft de keuze die hier gesteld wordt haar actualiteit behouden. Allereerst is het de vraag of er één gezag is dat kan aanspraak maken op de mens, zo ja welk en in welke mate? Jezus’ handige reactie lijkt het antwoord hierop uit te stellen, ofschoon dit reeds lang vaststond, zowel bij Hemzelf als bij zijn tegenstanders. Deze laatsten beslisten Hem te doden, in naam van hun geloof in Jahwe, terwijl Jezus door de vrijwillige gave van zichzelf aan God zou geven wat Hem toebehoort. Beide kiezen, doch slechts één geeft een waarachtig antwoord. Door zijn leven in de handen van de Vader te leggen, laat Jezus meteen zien dat slechts één Iemand ten volle beroep kan doen op de mens nl. God.
De moderne mens is erg gesteld op zijn zelfstandigheid. Individuele vrijheid, het recht om een eigen leven uit te bouwen zijn waarden die sterk worden aangeprezen én gecultiveerd. Daartegenover staat de diepe menselijke nood om aan iemand toe te behoren, om door een ander bemind te worden. Dat iemand op je rekent, dat iemand een beroep op je doet en zonder jou niet kan leven, geeft een geborgenheid die je alleen-zijn als mens aanvult. Velen missen dit in onze tijd en zoeken daarom hun toevlucht in het werk, in een overbezette agenda of een druk weekendprogramma. De innerlijke leegte wordt dan gevuld met macht en succes, met sympathie, oppervlakkig van aard en kortstondig van duur. ‘Verkoopt’ de mens zich hier veeleer niet? Wellicht doen we het allemaal in zekere mate om aanvaard te zijn binnen de huidige maatschappij of binnen een bepaalde vriendenkring. Doch, maken we dan wel de goede keuze? Wie gelooft, gaat echter nog een stap verder en vertrouwt zich in alle vrijheid aan God toe. Niet uit angst of gewoonte, maar omdat je beseft dat dankzij deze verbondenheid je leven een zin heeft.
Pater Nikolaas Devynck o.s.b.
Monnik van de Sint-Andriesabdij-Zevenkerken
Gewezen padre bij Infra Antenne Noord – Sint-Kruis Brugge
Matteüs 22,15-21:
15In die tijd gingen de Farizeeën onder elkaar beraadslagen hoe ze Jezus in zijn eigen woorden konden vangen. 16Zij stuurden hun leerlingen met de Herodianen op Hem af met de vraag: “Meester, wij weten dat Gij waarachtig zijt en de weg van God naar waarheid leert en U aan niemand iets gelegen laat liggen, want Gij ziet de mensen niet naar de ogen. 17Zeg ons daarom: Wat dunkt U, is het geoorloofd belasting te betalen aan de keizer of niet?” 18Maar Jezus kende hun boze opzet en zei: “Waarom stelt gij Mij op de proef, huichelaars? 19Laat Mij de belastingmunt eens zien.” Zij hielden Hem een denarie voor. 20En Hij zei hun: “Van wie is deze afbeelding en het opschrift?” 21Zij zeiden Hem: “Van de keizer.” Toen zei Hij tot hen: “Geeft dan aan de keizer wat van de keizer is, en aan God wat van God is.”
New Revised Standard Version Updated Edition (NRSVUE)
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.