109\/2008<\/p>\n
Toespraak en wijding van de vlag door aalmoezenier Andr\u00e9 Decock:<\/strong><\/p>\n Beste mensen allemaal, genodigden in al jullie titels en hoedanigheden, zou ik wellicht moeten zeggen, maar het klinkt toch veel beter als ik zeg: beste leden en gepensioneerde leden van JoB, beste sympathisanten van Job, ik ben blij om hier te mogen staan als Padre van JoB, een taak die ik een tiental jaren geleden overgenomen heb als opvolger van Padre Raf Dely. Padr\u00e9 Raf Dely, mevrouw Mie-Jeanne De Raeve, kortom Raf en Mie-Jeanne, ik vermoed, meer zelfs, ik ben er haast zeker van dat al onze leden van JoB heel blij en verheugd zijn dat jullie beiden het peterschap hebben aanvaard van de wijding van ons vaandel, van onze vlag. We hebben dus, zoals je ziet, duidelijk gekozen voor een modern vaandel, ook duidelijk anders dan de klassieke regimentsvaandels. We zijn immers wie we zijn, namelijk JoB. Daarom staat links boven, ons logo, en Anno 1978, het jaar van de stichting 30 jaar geleden, in onze typische groene kleur van JoB. Omdat we een christelijke en katholieke vereniging zijn in de schoot van de katholieke aalmoezeniersdienst, behoren wij tot het Bisdom bij de Krijgsmacht. Vandaar dat het logo van het Bisdom bij de Krijgsmacht centraal staat. Peter en Meter zijn, vaandeldrager zijn, is op een speciale manier achter die waarden staan, en een voorbeeld proberen te zijn voor alle leden van JoB, die zich scharen achter deze vlag. Nu ga ik graag over tot de zegening van ons vaandel, van onze vlag. Heer Jezus, Vandaag komen wij uw zegen vragen Zegen dit vlagsymbool Zegen vooral ook al onze JoB-ers en JoB-sters En mogen wij door de vervulling van onze aardse taak Amen.<\/p>\n In de jaren die voorbij zijn, hebben we spijtig genoeg al afscheid moeten nemen van enkele van onze JoB-leden die veel te vroeg gestorven zijn. Moge de weg zich voor jullie openen, We willen hen hier en nu ook in herinnering brengen met een Joods gebed…<\/p>\n In het opgaan van de zon en in haar dalen gedenken wij hen. In september 2008 vierde JoB zijn 30ste verjaardag. Tijd dus voor een nieuw vaandel. Dat werd ingezegend door proost Andr\u00e9 Decock. Decock Andr\u00e9 109\/2008 Toespraak en wijding van de vlag door aalmoezenier Andr\u00e9 Decock: Beste mensen allemaal, genodigden in al jullie titels en hoedanigheden,…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-691","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-om-rondom"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/691","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=691"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/691\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13075,"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/691\/revisions\/13075"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=691"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=691"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=691"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nIk ben ook blij, dat ik aan de bezinning, die ik intussen verschillende keren mocht houden, vandaag een heel speciaal feestelijk tintje mag geven. Ik heb namelijk het voorrecht om onze nieuwe vlag te mogen wijden.
\nTijdens de voorbije jaren, na de viering van ons 20 jarig bestaan, zijn we blijven zoeken waar onze eerste vlag ergens zou kunnen zijn. Er zou er ooit \u00e9\u00e9n bestaan hebben, eentje die blijkbaar nog meeging op Lourdesbedevaart. Stilaan groeide de gedachte, onder andere door onze JoB-ers uit Ieper, om een nieuwe vlag te laten maken.
\nHet heeft, door allerlei misverstanden en verkeerd gelopen communicatie, heel wat voeten in de aarde gehad om ons vaandel, onze vlag tijdig af te hebben. Het bestuur is dan ook fier en gelukkig, dat onze vlag hier en nu mag gewijd worden, en ikzelf ben uiteraard blij en dankbaar dit te mogen doen.<\/p>\n
\nRaf en Mie-Jeanne hebben immers een heel speciale band.
\nRaf, mijn voorganger als Padr\u00e9 van JoB, die destijds vele kilometers aflegde en vele kazernes bezocht om JoB in Belgi\u00eb van de grond te krijgen, en die tussen haakjes geboren is op 28 september 1928, en dus binnen 12 dagen 80 jaar jong wordt, vroeg immers in 1995, toen ik voor vier maanden in de Baranja zat, tijdens een JoB-dag in Diksmuide aan Mie-Jeanne of zij haar schouders wou steken onder de JoB-werking.
\nRaf was toen al twee jaar officieel met pensioen, maar zoals we hem kennen, nog steeds actief bij JoB en eveneens bij Dovo in Houthulst-Poelkapelle.
\nWie Mie-Jeanne kent, en dat had Raf blijkbaar toen al door, weet, dat als zij iets aanvaardt, dat ze dat doet vol enthousiasme en overgave, en dat 100% inzet eigenlijk nog niet genoeg is.
\nHet lag dan ook voor het bestuur van JoB voor de hand om beiden te vragen om meter en peter te worden van ons vaandel, van onze vlag.
\nPeter en Meter zijn van een vaandel is immers meer dan een formaliteit, meer dan eretitel, die je niet zomaar aan de eerste de beste geeft. Het is misschien niet slecht om even te grasduinen in de geschiedenis om te weten hoe het komt dat een vaandel voor ons militairen zo belangrijk is, en welke betekenis wij militairen geven aan een vaandel.
\nHet woord vaandel bestaat in onze taal reeds in de 16\u00b0 eeuw. Het gaat zelfs terug op het Indogermaans woord “fana<\/em>“, dat “doek” of “stuk doek” betekende. Bij alle volkeren was de vaan een stuk doek, een grote lap, waarop door kleuren en afbeeldingen, een onderscheiding was aangebracht, waaraan de troepenonderdelen hun verzamelplaats in vredestijd konden herkennen. In tijd van oorlog wees het de plaats aan, waar men zich voor de strijd verzamelde, want de vaan was gehecht aan een grote stok, een staak dus die hoog boven de troepen uitstak, en dus van ver zichtbaar was.
\nHet vaandel was dus een teken van de sociale eenheid van een groep mensen die zich regelmatig verzamelde, met elkaar leefde, met elkaar onder dat teken ten strijde trok. Later gaf de wijding door de priesters aan het vaandel een zekere hogere betekenis.
\nNog later in de Middeleeuwen, toen de grootgrondbezitters kleine legertjes vormden om de orde in hun gebied te bewaren, verzamelden de vazallen van de grootgrondbezitters zich onder een vaandel, door hun heer geschonken.
\nDit vaandel werd ook steeds meegedragen en vertegenwoordigde dus een deel van de geschiedenis van het troependeel, van zodra het krijgswezen meer geordend was geworden en evolueerde naar een echt leger. Had een troependeel zich in een gevecht onderscheiden, dan hechte de bevelhebber of de vorst een onderscheidingsteken aan het vaandel.
\nZo ontstond een erecode, die in bijna alle legers werd opgevolgd. Het vaandel kreeg daardoor een speciale rol bij benoemingen, bij parades, en het werd dan ook een grote eer om vaandeldrager te mogen worden. Daarom heeft ons bestuur beslist om Paul Coppens aan te stellen als onze vaandeldrager.
\nHij was immers, samen met onze secretaris Mie-Jeanne, de drijvende kracht onder onze JoB-ers uit Ieper, om te zorgen dat JoB eindelijk terug een vlag heeft.
\nPeter en Meter zijn, en vaandeldrager zijn, is zich dus eerst en vooral gedragen weten door een eeuwenlange traditie…
\nPeter en Meter zijn, vaandeldrager zijn is ook achter iets en achter iemand staan. In dit geval achter de vlag die zoals elke vlag een lading dekt. En in ons geval is dit achter de idee\u00ebn en de waarden staan van JoB, idee\u00ebn en waarden waarvoor deze vlag het symbool wil zijn. Ik kan dat wellicht best verwoorden door te verwijzen naar de symbolen die we op onze vlag hebben aangebracht.
\nMag ik onze vaandeldrager Paul vragen om met onze vlag naar voren te komen.<\/p>\n<\/p>\n
\nWe hebben de Belgische driekleur toegevoegd aan dit logo op een bescheiden, maar toch duidelijke manier, om duidelijk te maken dat we als militairen trouw beloofd hebben en blijven beloven aan de koning, aan de grondwet en aan de wetten van het Belgische volk.
\nZoals je kunt zien neemt het kruisteken eveneens een belangrijke plaats in. Jezus Christus en zijn boodschap van liefde en vrede, van verdraagzaamheid en broederlijke genegenheid, van vergevingsgezindheid en rechtvaardigheid, om er maar enkele te noemen. Zijn boodschap blijft ons immers inspireren, als mens, als christen, als militair. Een christen militair is en blijft immers altijd een bezield en begeesterd mens. Onderaan het kruis staat, net voor en net buiten onze landsgrenzen, een Belgische vredessoldaat, weliswaar in gevechtskledij, maar met het geweer, zoals het meegedragen wordt tijdens humanitaire zendingen, als symbool van onze inzet en onze bereidheid om ook buiten ons land, maar ook in naam van ons land mee te werken aan het in stand houden van de vrede, of aan het herstellen van de vrede.
\nDaarom staat hij onderaan het kruis en kijkt naar het uiteinde van het kruis waar we de vredesduif hebben aangebracht, met groene olijftak, teken van onze hoop dat het ooit eens waar mag worden, een wereldwijde vrede voor alle mensen.
\nDaarom hebben we het woordje vrede nog eens uitdrukkelijk vermeld in onze eigen Nederlandse taal, we zijn immers een Nederlandstalige organisatie binnen ons bisdom met een Franstalige zustervereniging Ecso-Volo.<\/p>\n
\nWe houden het nu even stil bij de tonen van Il Silentio.<\/p>\n
\nMag ik daarom vragen aan Raf en aan Mie-Jeanne, om naast de vaandeldrager, als meter en peter bij de vlag te komen staan.<\/p>\n
\nGij zijt op de wereld gekomen
\nom aan de mensen de liefde van God te openbaren,
\nom ons te leren dat God alle mensen gelukkig wil maken.
\nVan Gods liefde zijt Gij het levende teken.
\nGij hebt de vlag van onze broederlijkheid
\nen ons levensdoel geplant.<\/em><\/p>\n
\nover deze JoB-vlag,
\nsymbool van onze JoB-werking,
\nsymbool ook van de eenheid en de vriendschap onder elkaar,
\nvan mensen die een nobel doel gemeen hebben.<\/p>\n
\nopdat het voor al onze JoB-leden
\neen voortdurende aansporing mag zijn
\nom eendrachtig samen te werken.<\/p>\n
\ndie zich rond dit symbool scharen.
\nZegen al onze inspanningen
\nom onze belangen samen te behartigen en
\nte streven naar een rechtvaardige en
\nvredevolle samenleving, wereldwijd.
\nLaat ons werk vruchten dragen voor alle leden.
\nLaat het tevens een dienst zijn aan de vrede veraf en dichtbij.<\/p>\n
\neenmaal het volkomen geluk bereiken in het eeuwige leven.<\/p>\n
\nOp een dag als vandaag, die een dag van vreugde is om de wijding van onze nieuwe vlag, mogen en willen we ook hen niet vergeten.
\nWe weten niet of we op de hoogte zijn van alle overlijdens bij JoB sinds het begin van ons bestaan.
\nOm geen mensen te vergeten, gaan we ook niemand met naam noemen.
\nWe willen hen allen, hier en nu nog even in herinnering brengen, met een Ierse zegen…<\/p>\n
\nmoge de wind jullie altijd in de rug waaien,
\nmoge de regen zacht op jullie veld neerzijgen,
\nmoge Gods licht op jullie gezicht schijnen,
\ntotdat we elkaar opnieuw ontmoeten,
\nen moge hij jullie dragen in de palm van zijn hand.<\/p>\n
\nIn het spelen van de wind en de kilte van de winter,
\ngedenken wij hen.
\nIn het openspringen van de knoppen en in de wedergeboorte van de lente,
\ngedenken wij hen.
\nIn het azuur van de lucht en in de warmte van de zomer,
\ngedenken wij hen.
\nIn het ruisen van de bomen en in de schoonheid van de herfst,
\ngedenken wij hen.
\nWanneer wij vermoeid zijn en behoefte hebben aan sterkte,
\ngedenken wij hen.
\nWanneer wij verlaten zijn en ziek van hart,
\ngedenken wij hen.
\nWanneer wij vreugde voelen die we willen delen,
\ngedenken wij hen.
\nZolang wij leven, zullen ook zij leven,
\nwant zij zijn nu een stuk van onszelf,
\nals wij hen gedenken.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"