{"id":11506,"date":"2024-12-18T19:41:04","date_gmt":"2024-12-18T17:41:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/?p=11506"},"modified":"2024-12-18T19:47:35","modified_gmt":"2024-12-18T17:47:35","slug":"zondag-22-december-2024-4de-adventszondag-c-jaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.army-chaplaincy.be\/be-nl\/2024\/12\/18\/zondag-22-december-2024-4de-adventszondag-c-jaar\/","title":{"rendered":"Zondag 22 december 2024: 4de adventszondag \u2013 C-jaar"},"content":{"rendered":"

Iedere tijd opnieuw gaat zijn genade… zo zingt Maria.<\/strong><\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Lucas 1, 39-45<\/strong><\/span><\/p>\n

Straal jij iets van de blijheid van Maria en Elisabeth uit? Zien mensen aan jou dat geloven je gelukkig maakt? Heb je ook niet de indruk dat wij er vaak theoretisch over spreken. We stellen ons vragen, we werpen problemen op, we denken erover na, we zoeken en ondertussen vergeten we ervan te leven. Begrijp het goed: dat je kritisch en eerlijk je bevraagt over de inhoud van het geloof is goed ja, zelfs nodig, doch als het daarbij blijft, ga je aan de essentie voorbij. God is niet ‘iets’ om over te praten, maar ‘Iemand die bij je is, de onzichtbare Aanwezige, die met je bezig is. Eenmaal je dit ontdekt hebt, word je ook gevoeliger voor de tekenen van zijn nabijheid. Dan zie je, hier en daar, hoe Hij mensen optilt en geneest, hoe Hij mogelijk maakt, wat uitzichtloos leek, hoe Hij draagkracht geeft en hoop door het verdriet heen. Dan begrijp je wat Maria bedoelt, wanneer zij zingt over Gods genade die iedere tijd opnieuw in mensen werkt, dan schrijf je misschien zelf een danklied om wat aan jou gebeurde en wordt Kerstmis voor jou het feest van zijn komst, gisteren, vandaag en morgen.<\/span><\/h4>\n

 <\/p>\n

<\/h4>\n

Toch is het vaak moeilijk om te midden van de drukte en de veeleisendheid van het leven God op het spoor te komen. Men ervaart in deze dagen geen afstand tussen de uiterlijke kerstversiering en de werkelijke betekenis van het feest van de Menswording? Durf je aan buitenstaanders zeggen dat je met het gezin of op je eentje naar de nachtmis of de dagmis gaat? Heb je soms niet de indruk dat God meer afwezig dan aanwezig is in onze wereld? Elisbeths woorden tot Maria zijn daarom ook voor ons allen bestemd: “zalig zij die geloofd heeft, dat tot vervulling zal komen…” (Lc 1, 45). Gelukkig ben je als je gelooft, als je het waagt een stap verder te zetten dan wat je nu weet, ziet en kent. Beide vrouwen hebben dit gedaan. Het heeft hen zelfs bij elkaar gebracht en hun vreugde vergroot. Gelukkig ben je… het wordt vandaag tot jou gezegd. Vul het zelf in met kleine, haalbare dingen, waarmee je probeert iets van Jezus’ levensstijl zichtbaar te laten worden in je omgang met mensen. Misschien ben je dan op jouw beurt een levend teken dat verwijst naar Hem en naar de werkelijkheid van Gods bezig zijn met ieder van ons. Elisabeth en Maria laten ons zien dat het kan. In hun blijdschap en hun zorg voor elkaar wordt hun geloof tastbaar en worden zij voor anderen een plaats van ontmoeting met de levende Heer. Waarom jij dan niet?<\/span><\/h4>\n

 <\/p>\n

“Nu reeds kijk je de Mensenzoon in het gezicht<\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 wanneer je opstaat uit vertwijfeling en onmacht en moedig kleine stappen zet”<\/span><\/p>\n

Nikolaas Devynck o.s.b. \u2013\u00a0gewezen padre bij Defensie \u2013\u00a0monnik van de Sint-Andriesabdij-Zevenkerken<\/h4>\n

 <\/p>\n

Lucas 1, 39-56:<\/span><\/strong><\/h1>\n
\n

39<\/sup>In die dagen reisde Maria met spoed naar het bergland, naar een stad in Juda.40<\/sup>Zij ging het huis van Zacharias binnen en groette Elisabet.41<\/sup>Zodra Elisabet de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot. Elisabet werd vervuld met de heilige Geest42<\/sup>en riep uit met luide stem: \u201cGij zijt gezegend onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot.\u00a0<\/sup>43<\/sup>Waaraan heb ik het te danken dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt?<\/sup>\u00a044<\/sup>Zie, zodra de klank van uw groet mijn oor bereikte sprong het kind van vreugde op in mijn schoot.\u00a045<\/sup>Zalig zij die geloofd heeft\u00a0<\/sup>dat tot vervulling zal komen wat haar vanwege de Heer gezegd is.\u201d<\/span><\/p>\n

46<\/sup>En Maria<\/sup>\u00a0sprak:<\/span><\/p>\n

\u201cMijn hart prijst hoog de Heer.<\/sup><\/span><\/p>\n

47<\/sup>Van vreugde juicht mijn geest om God, mijn redder<\/sup>\u00a048<\/sup>daar Hij welwillend neerzag op de kleinheid zijner dienstmaagd. En zie, van heden af prijst elk geslacht mij zalig\u00a0<\/sup>49<\/sup>omdat Hij die machtig is aan mij zijn wonderwerken deed, en heilig is zijn Naam.\u00a0<\/sup>50<\/sup>Barmhartig is Hij, van geslacht tot geslacht voor hen die Hem vrezen.\u00a0<\/sup>51<\/sup>Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen.\u00a0<\/sup>52<\/sup>Heersers ontneemt Hij hun troon, maar Hij verheft de geringen.\u00a0<\/sup>53<\/sup>Die hongeren overlaadt Hij met gaven, en rijken zendt Hij heen met lege handen.\u00a0<\/sup>54<\/sup>Zijn dienaar Isra\u00ebl heeft Hij zich aangetrokken,\u00a0<\/sup>55<\/sup>gedachtig zijn barmhartigheid voor eeuwig jegens Abraham en zijn geslacht, gelijk Hij had gezegd tot onze Vaderen.\u201d<\/sup><\/span><\/p>\n

56<\/sup>Nadat Maria ongeveer drie maanden bij Elisabet gebleven was keerde zij naar huis terug.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n<\/div>\n

<\/div>\n